Onze eigen honden slapen meestal boven: traplopen is voor hen geen probleem. Molly weet niet wat een trap is en weet al helemaal niet hoe deze op en af te komen. Bovendien is het ook niet echt goed voor haar om dat nu te proberen. Voordat we op vakantie gingen, riepen we normaal onze honden mee naar boven. Dat hebben we na onze terugkomst niet meer gedaan: we gaan naar bed en laten de deur naar boven gewoon open. Chico kwam de eerste nacht direct mee naar boven, maar Boca bleeft gewoon gezellig beneden liggen: samen met Molly. In de loop van de nacht kwam Boca wel naar z'n mandje boven maar Molly bleef gewoon lekker beneden: haar vertrouwde omgeving. Zondagochtend werden we in de deuropening alle vier begroet door een kwispelenden Molly.
De rest van de eerste zondag ging perfect. We krijgen nieuwe buren en deze kwamen vandaag even wat maten van het huis opnemen. Aan het hek hebben we kennis gemaakt en Molly gaf geen krimp: geen blaf, geen grom alleen maar kwispelen. De kinderen van hen (8 en 10) staken hun handjes door het hek en deze werden afgelikt door Molly.
Ik denk dan ook dat uitgekomen is wat Jacky met name al had voorspeld (gebaseerd op onze eerdere ervaringen met Boca). Soms is het juist goed om een hond even 'buiten de deur' te hebben. Met name omdat Molly met onze eigen honden bij Coen zat, was ze op hen aangewezen en kregen we daarmee een nieuwe Molly terug. Of liever gezegd: de oude Molly die ook in Spanje woonde en waarschijnlijk nu al gelukkiger! We blijven natuurlijk nog alert want ze kan natuurlijk nog terugvallen. Aan haar uiterlijk, houding en blik te zien echter lijkt het niet dat ze dit zal doen. Maar goed, we weten hoe ze ook kan zijn dus zeker met vreemden en kinderen blijft het nog oppassen wat ons betreft.
Inmiddels hebben we al weer meer bezoek ontvangen en dit loopt allemaal op rolletjes. Molly ontwikkelt zich als een grote pup: onhandig, onstuimig, vol energie en bere-nieuwsgierig. Alles wat beweegt moet bestudeerd worden en grondig worden getest: kijken, kijken, kijken, indien mogelijk er aan ruiken, een poot erop, kijken of het eetbaar is en proeven hoe het smaakt. Niet vernielzuchtig aan de bank of tafelpoot: we hebben het hier over kauwtjes op de geluidswal, vliegen in de lucht, een torretje op de grond of een verdwaald plastic tasje.
Wel moet ze nog veel, heel veel leren: netjes lopen aan de riem, niet meer stuiteren als er andere honden op het pad lopen en zo (dan wil madam spelen). Maar na alles wat ze al heeft geleerd omtrent normaal gedrag, verwachten we daar geen echte problemen mee. Het zal tijd en geduld vragen, maar de opgave stelt niets voor bij datgeen we al hebben meegemaakt. Voor nu lijkt het echter dat alle hulp, middelen en energie van voor de vakantie beloond zijn en we Molly er doorheen gekregen hebben: niet alleen wij maar samen met alle anderen die ons hierbij geholpen hebben. Daarvoor jullie bijzondere dank!!!