Zo maar een doordeweekse zondag in mei

Vandaag op de één na laatste dag in mei was het weer eens een feestje op Rotterdam Airport!
Behalve nieuwe gezichten was er ook nog het weerzien met eerdere adoptanten.
Monique, Michael en Noah kwamen voor Lulu en Chantal en Michel kwamen met de adoptanten van Mitzy mee, gezelligheid alom dus.


Maar ook Herbert dacht; kom laat ik weer eens naar Nederland (en Brigitta) reizen en om het aangename met het nuttige te verenigen, had Herbert in zijn kielzog Lulu, Tequillia, Honey en Mitzy meegenomen.
Na een voorspoedige vlucht (eerder geland dan gepland) kwam Herbert zonnig gekleed aan in ons koude zomerse kikkerlandje.
Dit gold ook voor onze spaanse honden vrienden die vanuit ruim 20 graden overgingen naar typisch hollandse temperaturen.
Maar toch zaten Lulu, Tequillia, Honey en Mitzy daar niet mee, voor hun begon het nieuwe geluk, koud of niet!?

Hieronder een paar foto's van de aankomst, de rest is te zien op onze picassa foto album.

Grönn'n, t Is doar n hoeske-van-hol-aan.

Voor alle Groningers onder de lezers is dit gesneden koek, maar voor de rest van Nederland zal ik het vertalen.

Groningen, iedereen is daar welkom.

En zo ook Luce, Busta en Hugh en de adoptanten. Vandaar dat Stichting Hond zoekt Huis voor de eerste maal een vlucht had op de Groningse luchthaven, Eelde.
En zeer goede luchthaven, waar de afhandeling zeer snel gaat. Tussen het landen en het open van de kooien zat gewoon niet meer dan een half uur á driekwartier, dat is ongekend snel.
Nicolle, welke regelmatig honden invliegt vanuit Spanje, komt daar uit de buurt en vertelde ons al dat het snel ging daar op Eelde.
En niets is minder waar.

Voor Luce, Busta en Hugh ideaal, maar ook voor de adoptanten.
Want Eelde ligt niet bepaald om de hoek, voor de adoptanten uit Limburg was het 3,5 uur rijden en ook Amsterdam ligt op 2 uur rijden. Meppel lag overigens dichterbij.
Maar niemand klaagde en gezien de blije gezichten en kwispelende staarten was het, het allemaal waard.

Wij van Hond zoekt Huis danken Nicolle wederom voor het begeleiden van deze 3 kanjers en wensen adoptanten en hun nieuwe vriendjes heel veel geluk.

En in het Gronings zou ik willen eindigen met de woorden,

't Beste mor weer

Deze wilde we u niet onthouden!!

Bij het zien van de foto's van de aankomst van 5 mei kwamen we er nog één tegen die we graag met u wilde delen.

HzH plaats eigenlijk alleen honden. Dat is tenminste onze doelstelling, maar sinds 5 mei hebben we er nog een doelstelling bij...............

Het plaatsen van 2-koppige draken.

Onderstaande foto is daar het bewijs van.

Overigens zijn dit Terry en Camillio die samen naar Nederland in één kooi zaten en al in Spanje echte maatjes waren en zo te zien is op de foto onafscheidelijk zijn.

Maar deze is ook leuk, veel adoptanten krijgen in de mail van onze consulente, mona, te horen neem iets van keukenrol mee voor eventuele "ongelukjes". En daarmee bedoeld ze het volgende.We hebben dit kleinood op schiphol direkt op geruimd en de lucht zal met een paar dagen, gelijk een aswolk uit IJsland, vanzelf weg trekken. :-)

Vluchten kan niet meer (nou echt wel)

Jenny Arian zong dit al eens, en heel toepasselijk zingen wij dit nu ook.
Alleen met een kleine twist

Vluchten kunnen weer, na de as wolk van afgelopen weken zijn er weer honden overgevlogen naar Nedeland.

Maar eerst even deze, in alle drukte ben ik een vlucht vergeten.
Stom Stom Stom.

Vandaar eerst de aankomst van Sandy.
Wij stonden samen met de adoptanten van Sandy om 11 uur 's avonds op Schiphol te wachten op wat komen ging.
En wachten was het, het duurde vrij lang en gevoelsmatig voor de adoptanten heel erg lang.

De drie vakantie gangers die Sandy voor ons invlogen dachten er ook zo over, het duurde vrij lang voordat Sandy door de bevrijdende deur kon komen.

Maar het wachten was het waard en uiteindelijk kon Sandy verenigd worden met haar nieuwe familie.

En dan nu de vlucht van vandaag.
Duizenden mensen gingen vandaag op pad om de bevrijding te vieren die 65 jaar geleden een feit werd.
7 mensen daarvan, te weten

• Herbert en Brigitta, die de dieren incheckte in Spanje en begeleidden van Spanje naar Nederland. Herbert en Brigitta wederom bedankt namens HzH de honden en hun adoptanten
  
• Jeroen en Mona
• 5 nerveuze adoptanten die niet langer meer wilde wachten en terecht.

stonden vandaag op schiphol om de bevrijding te vieren van Camillio, Terry en Grizzly.

Camillio onderging zijn bevrijding gelaten en vond het allemaal maar raar en eng.

Terry kwam uit de kooi en keek erbij of hij alles maar gewoon vond en dit al vaker had gedaan.










Grizzly was meteen super enthousiast!

Stuk voor stuk top matches en een feestje waard.

Het feestje van 19 maart 2010

Gisteren was het weer zover. Er kwam weer een vlucht aan. Deze keer begeleid door Nicole. Iemand die regelmatig van Malaga naar Nederland vliegt en eigenlijk altijd wel honden meeneemt. Voor Nicole was het gisteren een klein jubileum, ze vloog haar 20ste hond in! Er kwamen deze keer vier honden mee. Sara, die nu in opvang is bij Piet en Yvonne. Maar ook Bambi, Pip en Nana, deze bofkonten zijn met hun baasjes meegegaan. Voor ons is de aankomst van de honden altijd een klein feestje. Het blijft mooi om na het “voorwerk’ de honden in de armen van hun nieuwe baasje te zien 

 

en op weg te zien gaan naar een beter leven

Daar doen we het tenslotte allemaal voor.

Deze keer was het voor Jeroen en mij even anders als anders. Normaal gesproken halen wij de honden uit de kooien en lijnen ze aan, om ze vervolgens aan de adoptanten te overhandigen.

Omdat Piet en Yvonne een aantal vluchtbegeleidingen van ons gaan overnemen, en ze er nu toch allebei waren voor Sara, leek het ons handig om het deze keer aan hen over te laten. Ging allemaal prima, en voor ons was het heel apart om dit nu eens van de zijlijn te bekijken. Nu waren vooral de gezichten van de adoptanten goed te zien, en ze keken één voor één erg blij! Normaal zijn wij zo bezig om alle honden goed aan te lijnen en te zorgen dat ze allemaal zo snel mogelijk uit de kooien kunnen, dat we dat niet direkt zien. Kortom het was voor ons weer een feestje, dat we net als anders hebben afgesloten met koffie en broodjes op de luchthaven. Deze keer samen met Piet en Yvonne!

Groetjes,

Mona

 

Nieuwsbrief 3 is uit.

Dankzij het harde werken van onze nieuwe redactieleden is nieuwsbrief 3 via mail bij u allen op de digitale deurmat gevallen.

Wij hopen dat u er wederom een hoop leesplezier aan heeft.

Zegt het u niets en heeft u de nieuwsbrief niet ontvangen, laat het ons weten op nieuwsbrief@hondzoekthuis.org en wij gaan er voor zorgen dat onze digitale postduif hem alsnog bij u langbrengt.

M.vr.gr de redactie

De aankomst van Millie op 1 Maart

Deze keer was ik (Yvonne) de gelukkige om naar Schiphol te mogen rijden.
Millie was vandaag DE bofkont om vanuit Spanje in Nederland gelukkig te worden.
Het was maar goed dat zowel de adoptante( met wat familieleden) en ik iets vroeger waren, want het vliegtuig was 30 minuten eerder geland.

Dan gaat het wachten beginnen maar omdat het gezellig was en we lekker hebben gekletst waren ook deze 45 minuten snel voorbij (volgens de insiders hadden we wel wat geluk gehad, het wachten is ook wel eens RUIM een uur)
Toen gingen eindelijk de schuifdeuren open en werd Millie aan ons overgedragen.

‘Eindelijk’ moet Millie gedacht hebben - ik mag eruit!
De honden mogen van Schiphol eigenlijk niet binnen uit de kooien gehaald worden (SORRY Schiphol, dat wist ik niet) maar niemand had het gezien en heel eerlijk gezegd was het binnen warmer dan buiten.

De adoptante en haar kleindochter waren helemaal gelukkig met Millie, ze glunderden van oor tot oor.
Millie is een lieve hond en ging al snel MOOI zitten voor een brokje.

Na de fotosessie en de papieren was het tijd om naar huis te gaan .
Zowel de adoptante als ik hadden onze auto in de VERSTE uithoek gezet, dus volgde er nog een flinke wandeling samen met Millie.

Afscheid genomen en vervolgens naar huis gereden met een glimlach en een diepe zucht: alles was ook vandaag weer goed gegaan.

Namens HZH wens ik Millie en haar adoptante veel geluk en succes.

Yvonne

Ook Puck heeft een goed huis getroffen.

Op 31 januari hebben we Puck zelf opgehaald van het vliegveld en vervolgens bij ons in de opvang genomen.Op deze manier konden we goed zien wat voor karakter hij had.
Al snel zagen we dat hij een lieve aanhankelijke hond was die het goed kon vinden met onze honden en katten.

Om U een idee te geven, Puck was ongeveer net zo groot als onze grootste kat Jaap.
Natuurlijk was hij ook ontdeugend ,maar dat hoort nu eenmaal bij een jonge hond.
Stoer en speels als hij was, speelde hij de hele dag met onze viervoeters en kreeg al snel de bijnaam Dappere Dodo.

Op 19 Februari kwam iemand (toevallig uit de buurt) kennis maken met ‘onze’ Puck en dit bleek al snel de perfecte combinatie te zijn .
Gelukkig “voor ons” moest Puck zijn nieuwe bazinnetje nog van alles kopen (konden wij even aan het idee wennen dat hij weg zou gaan)

Het afscheid nemen van iedere hond is en blijft moeilijk voor ons .
Het voordeel van een adoptie door iemand die je kent en ook nog in de buurt woont is: dat je af en toe nog even kunt gaan kijken.

Afgelopen vrijdag kon ik (Yvonne) me niet meer inhouden en na een telefoontje was ik van harte welkom.
Dat het goed ging komen met Puck wisten wij wel, maar wat ik daar zag was geweldig :een overgelukkige adoptante en hond.

Toen ik binnen kwam herkende hij mij “gelukkig “nog wel, maar de meeste aandacht van Puck ging naar zijn nieuwe bazinnetje.

Welke hond wil dit niet? Iemand dieje ALLE AANDACHT, TIJD EN LIEFDE geeft.
Puck mag zich heel gelukkig prijzen.

Wij wensen hem en zijn nieuwe bazinnetje veel geluk en succes.

Piet,Yvonne,Meggy, Fien,Sue en alle katten.

Klein excuus

Lieve lezeressen en Beste lezers,

Een klein excus is wel op zijn plaats. In de maand februari is er wel degelijk het een en ander gebeurt op het gebied van verminderd dierenleed door HzH en haar vrijwilligers. Maar deze vrijwilliger die het dog-blog voor u bijhoud heeft ook zo zijn zwakke momenten. En een van die zwaktes is/was de Olympische winterspelen. Schaatsen , curling , snowboarden, zelf het bi-athlon. Sport is sport en ik vrat het als was het soft ijs in een warme zomer.

Vandaar komende dagen gaan we het dog-blog weer up-daten en om u alvast te verblijden plaatsen we meteen maar even het verhaal van Puck, welke bij Piet,Yvonne,Meggy, Fien,Sue en alle katten in de opvang is geweest.

Hierboven hun eigen verhaal.

WEER een geslaagde vlucht op 31 Januari

Ditmaal kwamen Paws, Freddy en Munchkin vanuit Spanje richting Nederland.
Brigitta kwam naar Nederland en was WEER zo lief om deze honden over te vliegen waarvoor natuurlijk onze dank.

Alle adoptanten hadden zich al vroeg naar Rotterdam begeven.
Ook wij; - Piet en Yvonne - waren vol spanning.
Wij mochten voor de eerste keer de honden uit de kooien halen, om deze vervolgens aan de adoptanten te overhandigen.
Vol spanning stonden wij dus allemaal te wachten op het vliegtuig.
Alles werd gevolgd, zelfs de landing van het vliegtuig (dat is het voordeel van Rotterdam)
Toen kwam het moment dat de kooien met de honden erin door de deur kwamen.
Allemaal blije gezichten die de glimmende nieuwe halsbanden uit hun tassen haalden.
Eenmaal buiten even overleggen met Brigitta welke hond het eerste eruit mocht.

Freddy was de gelukkige (wat een lieve hond, een echt allemansvriend)
Vol ongeduld zat Paws te wachten tot ook hij uit de kooi mocht.
Eenmaal uit de kooi kon hij haast niet meer wachten om mee te gaan met zijn nieuwe baasjes
Munchkin was zo klein, dat hij in een tasje paste een echte pup, is HEEL klein en zal ook wel klein blijven.
Hij ging met ons mee voor tijdelijke opvang en is omgedoopt tot Puck

Kortom alles is prima verlopen.
Wij zagen alleen maar blije adoptanten en honden, wij wensen hun namens HZH veel succes.
Op naar de volgende vlucht.

Piet en Yvonne