Aankomst 12 januari 2012

Vandaag de eerste aankomst van het jaar.
En wederom een hele gezellige. Ed en Ik deden de aankomst omdat Mona door omstandigheden verhinderd was. na het verzamelen van de adoptanten en de uitleg hoe de aankomst zou verlopen, zijn we richting het grote Schiphol raam gelopen om daar toch met enige spanning te gaan staan kijken of de gelandde kooien dan toch eindelijk uit de lift zouden verschijnen.

En zeer aangename verrassing voor sommige was de aanwezigheid van Dhr. Bartho Braat beter bekend als Jeff Alberts uit GTST, die het niet vervelend vond om met een van de adoptantes op de foto te gaan.

Vera, die voor ons vloog had ons ondertussen telefonisch op de hoogte gesteld van haar aankomst.
na een driekwartier van gezellig kletsen en toch een steeds hogere wordende nervositeitsgraad, kwamen dan toch eindelijk Parsley en Bruno onder begeleiding van Vera door de douane.
We hebben Vera en haar man bedankt voor haar toeweiding en met gezwindde spoed zijn wij richting uitgang gegaan om daar Bruno en Parsley over te dragen aan hun nieuwe baasjes.
Na het beter verwennen en "dood" knuffelen van de nieuwelingen hebben we de paspoorten overhandigd.
Hierna hebben wij uiteraard weer de groepsfoto gemaakt.

Onderhet genot van het bakkie koffie achteraf bedachten Ed en ik ons dat het een leuke aankomst was.
Hierna zijn ook Ed en ik weer huiswaarst gekeerd.

Rest mij nog bruno en Parsley (die overigens na deze als Sem door het leven gaat) en hun adoptanten heel veel geluk en een mooi leven te wensen.

Andere aankomst foto's ziet u natuurlijk weer in ons Picassaalbum.

Aankomst 17 december 2011

Vandaag wederom een vlucht.
Vandaag mochten Skippy,Trek,Mona Lisa op reis naar Holland met Karin en Tina.
Hier Karin haar eigen verhaal van haar dagje dogrescue (Red.)

Zaterdag 17 december.
Eindelijk zou ik na precies 2 maanden en dankzij HzH en CAS Nerja, mijn hond Tina ophalen vanuit Spanje. Mijn man en ik hebben 6 jaar in Spanje gewoond maar ongeveer 2,5 maand geleden verloren we beide plotseling onze baan (we werkten zonder contract) en moesten een snelle beslissing nemen: terug naar Nederland of een andere baan zoeken. Aangezien de economische situatie in Spanje heel slecht is, was het onmogelijk om (na het einde van het toeristenseizoen) een andere baan te vinden, dus de beslissing was onontkoombaar, we moesten terug naar Nederland of verhongeren in Spanje. Van ons laatste geld hebben we dus een ticket gekocht, maar konden op dat moment onze hond Tina helaas niet meenemen, ze had namelijk nog geen microchip, geen paspoort en was ook niet ingeënt en we hadden geen geld om dat op korte termijn nog te regelen. Een vriend van ons zou op haar passen maar een paar dagen voor ons vertrek heeft ook hij moeten beslissen terug te gaan naar Engeland. Er zat niets anders op dan haar tijdelijk bij onze Spaanse huurbaas achter te laten, die haar wel te eten wilde geven, maar aangezien hij invalide is haar niet de aandacht kon geven die ze nodig had. Zodra we in Nederland aangekomen zijn, heb ik contact gezocht met HzH en CAS in Nerja met de vraag om ons te helpen en gelukkig hebben ze onze situatie begrepen en alles geregeld om Tina, samen met 3 andere honden (Mona Lisa, Trek en Skippy) naar Nederland te laten komen.



Afgelopen zaterdag was het dus zover, om 5.00 uur de bus genomen van Leiderdorp naar Schiphol en op tijd vertrokken richting Malaga waar ik om 10.30 aangekomen ben. De honden waren inmiddels bij Graham van het Perrotel in Benajarafe en aangezien ik pas om 20.20 die avond weer zou vertrekken leek het me een goed idee om ze alvast te bezoeken. Ik heb me zo rot gevoeld al die tijd dat ik niet bij haar kon zijn, dat ik niet langer kon wachten. Dus de bus genomen naar Benajarafe en, na even zoeken, het Perrotel gevonden, waar Graham me hartelijk ontvangen heeft. Tina was door het dolle heen van blijdschap, ze was me duidelijk nog niet vergeten. Aangezien we nog even de tijd hadden hebben we nog een heerlijke wandeling kunnen maken op het strand en tegen 17.00 uur teruggekomen bij het Perrotel. Daar had ik afgesproken met Dawn en Bill van CAS Nerja en samen zouden we naar het vliegveld rijden. Onder muzikale begeleiding van Trek van achter in de auto zijn we daar veilig aangekomen en hebben we ingecheckt bij de balie. Daarna moesten we naar een andere balie waar ik een verklaring heb ondertekend dat ik de verantwoordelijkheid op me nam voor het transport van de honden. Toen moesten de honden nog even uit de kooi, de kooien door de röntgen en daarna gingen ze op de transportband richting het vliegtuig. Samen met Skippy in een tas zelf nog door de controle en we waren klaar voor vertrek. De reis verliep met enige turbulentie en voor mijn gevoel veel te lang toch voorspoedig en met enige vertraging veilig geland op Schiphol om 23.30 uur. Snel naar de transportband gelopen maar na enige tijd wachten nog geen kooien te zien. Even bij de balie geïnformeerd en mij werd medegedeeld dat de honden te zwaar waren voor de transportband, maar dat ze stonden te wachten bij de lift. Na enig zoeken had ik ze nog niet gevonden, dus met enige paniek maar weer terug naar de balie en gevraagd of iemand mij kon helpen. Het viel me behoorlijk tegen dat het personeel van Schiphol weinig behulpzaam bleek terwijl ik overal van die karretjes zag rondrijden om oudere mensen te vervoeren door de luchthaven, maar blijkbaar geldt voor dieren een ander beleid(!?). Uiteindelijk was er dan toch iemand die met me mee wou lopen en daar stonden ze dan. Nu nog een paar trollies vinden en dankzij de hulp van een medepassagier op weg naar de uitgang. Daar stonden de mensen van HzH en de nieuwe baasjes ons al op te wachten en kregen we een heerlijke begroeting, eind goed al goed, moe maar voldaan.


Hierbij wil ik iedereen van HzH en CAS Nerja heel hartelijk bedanken voor al hun hulp, zonder jullie hadden we dit nooit kunnen realiseren, jullie doen echt fantastisch werk!!!


Met Tina gaat het inmiddels heel erg goed en we zijn heel erg blij om weer bij elkaar te zijn. Ik wens natuurlijk Mona Lisa, Trek en Skippy en hun baasjes ook heel veel plezier en een gelukkig leven toe.

Hier onze groepsfoto en de link naar ons Picassaalbum alwaar u de resterende foto's kan bewonderen. (red)

Aankomst 11 december 2011

Vandaag een hele speciale aankomst. Twee van onze collega's deden vanuit Spanje de vlucht begeleiding van Champ, Chester, Chunky, Snowy en Tyson.
Linda en Jo, runnen in Spanje de stichting Paws for thought.
Deze stichting vangt in Spanje verwaarloosde honden op en laat deze honden (vaak op eigen kosten) castreren of steriliseren en knapt ze met behulp van een aantal opvanggezinnen op,
Hierna bieden ze de honden ter adoptie aan, onder andere aan onze stichting.

En vandaag brachten zij ze zelfs naar Nederland alwaar de nieuwbakken adoptanten ze met open armen ontvingen.

Na het nemen van vele foto's en het uitdelen van de paspoorten, hebben we wederom de groepsfoto genomen en is ieder zijns weegs gegaan.

Uiteraard zijn de resterend aankomst foto's te zien in ons Picassa fotoalbum.

Klik hier

Hierna zijn wij van HzH tesamen met Jo en Linda het weekend door gaan brengen.

En hebben zij bij diversen van ons het weekend doorgebracht.

Onder andere hebben zij Hollandse cultuur gesnoven.

Zoals hier te zien, in een echt oerhollands eethuis op de rozengracht in Amsterdam.

Hier hebben wij bij "Moeders" gegeten en hebben wij de hollandse stamppot cultuur, tesamen met het oudhollandse pannetjes doorgeven aan Linda en Jo geleerd.

Echt typisch hollands.

Mocht u trouwens ook geinteresseerd zijn; http://www.moeders.com/

Hier vindt u meer info over de unieke concept.

Na dit uitgebreide maal zijn wij nog even Amsterdam door gewandeld, waarna een ieder huiswaarts is gekeerd en de dames in Almere de nacht hebben doorgebracht.

Na een goede nachtrust hebben wij andermaal in een ander uniek concept gebrunched.

Te weten bij "Tante Truus", een lunchroom alwaar je wordt bediend door geestelijk gehandicapten. http://www.tantetruusalmere.nl/

Iets wat onze gasten in Spanje nog nooit hadden gezien.

Na een heerlijke brunch, hebben de dames zich opgesplits.

Jo had een rendez vous gepland met haar eigen "Larry".

Met Linda zijn wij richting Haarlem getogen alwaar zij werd opgewacht door Nando (welke bijna 8 mnd bij Linda in opvang is geweest) en zijn adoptie ouders.

Volgens Linda was het -om met haar eigen woorden te spreken- geweldig om het werk eens te zien van de andere kant, en te ervaren hoe het werk dat zij beginnen afgemaakt wordt door de mensen van HzH.

De andere dag zijn de dames naar Otterlo getogen alwaar zij door Ed en Hans zijn "wined en dined".

Woensdag hebben de dames de terugreis naar Spanje aangevangen.

Voor ons was het al met al een speciale aankomst en om met de woorden van C.Joh. Kieviet te spreken;

"en dat was het"

Overigens vindt u de foto's van dit oer hollands weekend met onze collega's van Paws for Thought uiteraard terug op ons Picassa album.

Aankomst 3 december 2011

Een dagje naar Malaga op 3 december 2011

Ik mocht weer een vlucht voor de HzH boeken en tijdens het boeken van de vlucht kreeg ik een geweldig idee, waarom boek ik (voor eigen rekening) geen extra ticket voor mijn partner Hans. Op 20 december van dit jaar zijn we 21 jaar samen en een vroege viering van dit feit onder het genot van de Spaanse zon leek mij niet zo verkeerd.

Tsja en dan ga je samen op reis naar Malaga, dan moet er van te voren wel het één en ander geregeld worden want onze eigen drie honden konden niet mee en moesten thuis blijven. Els een goede vriendin van ons die ook vrijwilliger voor de HzH is, bood aan om op onze honden te passen, we konden dus zorgeloos gaan genieten in Spanje.

Om even over half zes waren we op de luchthaven Schiphol, het inchecken ging lekker snel dus wat Transavia op de vliegtuigen zet klopt helemaal.

Het regende fiks in Nederland toen we vertrokken hierdoor was het in de lucht erg bewolkt waardoor we niet konden genieten van het uitzicht, maar ach mooie plaatjes geeft zo'n vlucht altijd.

Met iets vertraging kwamen we aan in Malaga, het weer was geweldig in Spanje. We zijn snel in de trein gestapt en naar de badplaats Torremolinos gereden.

Als eerste zijn we naar het strand gelopen en daar hebben we koffie gedronken bij op een terrasje pal aan het strand.

We konden het niet laten om even onze vice voorzitter Jeroen te bellen en hem mee te delen dat we veilig waren aangekomen en aan het strand zaten. Belangstellend als we zijn hebben we natuurlijk even aan Jeroen gevraagd of het weer in Nederland ook zo heerlijk zonnig was en o wat voelden wij ons bezwaard toen we hoorden dat de regen in Nederland met bakken naar beneden kwam :-)

We hebben ons die dag als echte toeristen gedragen, we hebben urenlang geslenterd door de badplaats, van alles hebben we bekeken, geproefd en gedronken. Kortom het was een geweldige dag, een echt feestje!

Om 18.00 uur hadden we afgesproken met één van de in Spanje wonende vrijwilligers. Perfect op tijd kwamen Rita, Oso en Pollyanne aan op de luchthaven.

Ook in Spanje ging het inchecken prima, we waren ruim op tijd bij de gate.
De terugvlucht verliep prima, hoe dichter we bij Nederland kwamen hoe slechter het weer werd.
Iets eerder dan gepland kwamen we op Schiphol aan, helaas moesten we erg lang wachten op de honden want die waren naar het verkeerde bagage depot gebracht. Nadat de honden boven water waren konden we eindelijk naar de adoptanten en de HzH vrijwilligers.
Zoals gebruikelijk werden de honden buiten de luchthaven overgedragen aan de adoptanten, brrrrr wat was het buiten koud zeg, wat wen je snel aan die Spaanse temperaturen :-)

We hebben genoten van ons dagje Spanje, een feestdag die werd afgesloten met deze groepsfoto en de wetenschap dat er weer drie Spaanse kanjers een fijn thuis in Nederland hebben gekregen.

Ed van Nes

Voor de link naar ons fotoalbum. Klik hier.
Ook heeft de adoptant van Rita welke nu als Sandy
door het leven gaat zelf een album gemaakt.
Geïnteresseerd Klik hier
(Red.)

Chacho een gouden kanjer.

Ondanks dat u in dit stukje een foto vindt van Chacho met om zijn nek een bronzen medaille, is Chacho voor zijn bazinnetje een gouden kanjer.
Chacho is een Leish hondje, die zich absoluut niet laat kisten hierdoor.

Wij kregen van Chacho's bazin de onderstaande tekst gemaild;
Afgelopen zondag stonden we om half 10 op het veld. Het was een onderlinge wedstrijd van twee verenigingen. Zo’n dag duurt wel lang, het was beetje koud en winderig, maar wel heel leuk en gezellig! Tentje neergezet met spulletjes mee en we kwamen de dag wel door. We hebben drie parcoursen gelopen: Vast parcours, Jumping en Spel. Voor de eerste zijn we gediskwalificeerd. Chacho liep 1 hindernis voorbij. De andere twee gingen goed. Hier zijn we voor allebei derde geworden in de beginnersklasse!

Kijk eens naar de prachtige foto's die we bij deze mail ontvingen, heerlijk om te zien.
Op de foto hiernaast zien we Chacho tesamen met zijn bazin, lekker bezig met crossen over het parcour en op de foto hieronder ..........................?

Soms zegt één blik meer dan duizend woorden.
Kan u wel vertellen dat een foto als deze ons en daarmee bedoel ik de vrijwilliger van onze Stichting, heel erg trots maakt, en ons sterkt in het geen wij voor ogen hebben.
Kijk dat manneke eens trots zijn, en terecht hij verdient het!!

Chacho en Heidi gefeliciteerd met jullie bronzen medaille, jullie verdienen het.

Aankomst 13 november 2011

Waar het voor vele mensen een druilerige zondagavond was, was voor de adoptanten van Calli, Sam, Poppy en Whiskey, maar ook voor de opvangouders van Amelia en prachtige dag.
Want als je toch eenmaal zo'n spaanse kanjer na al dan niet een lange wachttijd in je armen kan sluiten, dan kan het regenen totdat ze je pijpen stelen, maar als adoptant schijnt opdat moment toch eventjes de zon, Uit ervaring weet uw redacteur ook dat voor deze spaanse kanjers op 13 november de lente is begonnen voor de rest van hun leven.
Wij wensen de adoptanten van Calli, Sam, Poppy en Whiskey, maar ook de opvang van Amelia heel veel plezier samen.
Wij bedanken ook de vluchtbegeleiders voor hun inzet.

Zoals u gewend bent plaatsen wij hier onder de alom bekende groepsfoto

voor de rest van de aankomstfot's verwijzen wij u graag naar onze picassa fotoalbum,

Klik hier

Drie geweldige kanjers kregen op 3 november j.l. een fijn nieuw thuis:

Afgelopen donderdag (3 november 2011) mocht ik weer naar Malaga vliegen om geadopteerde honden op te halen. Dit keer was het voor mij wel een hele bijzondere reis naar Malaga want de honden die ik over zou vliegen zijn honden die ik in mijn korte carrière als adoptieconsulent zelf heb geplaatst. Ik schrijf heel bewust mocht want ik vind het een ongelofelijke eer om dit te mogen doen. Wie krijgt de kans om honden uit een opvangsituatie te halen en naar Nederland te halen waar ze overgedragen worden aan hun nieuwe baasjes? Ik krijg die kans en ik vind het geweldig!

De vlucht van 3 november j.l. was mijn 3e HzH vlucht en opnieuw viel het mij op hoe graag de honden met me meegaan en hoe blij en emotioneel de adoptanten zijn als ze hun nieuwe hond in de armen kunnen sluiten. Deze laatste twee punten maken de fysiek best wel zware reis naar en van Malaga helemaal goed.

Om 3 uur ’s-Morgens liep de wekker af, even voor 4 uur waren Hans en ik onderweg naar Schiphol. Binnen anderhalf uur was ik op de luchthaven, Hans kon weer naar huis toe maar die moest ’s-avonds weer naar Schiphol rijden om mij op te halen.
De vlucht naar Malaga was een drama, tijdens de vlucht hadden we last van erg veel turbulentie waardoor er momenten waren waarop de vlucht meer op een kermisattractie leek dan een vliegreis. Door het noodweer in Spanje konden we niet gelijk landen op de luchthaven in Malaga en moesten we rondcirkelen, uiteindelijk mochten we bijna een half uur later dan gepland landen.
Na de landing merkte ik dat Spanje wel erg nat was en besloot ik om met de trein naar Malaga Centrum te gaan. Terwijl ik daar op een overdekt terras lekker aan de koffie zat brak de hel los, de overkapping van het terras begaf het waardoor er ik weet niet hoeveel liters water naar beneden kwamen dus ………. Ik was tot op mijn slip nat geworden. Na de hoosbui leek de straat waar het terras aan lag op een klein riviertje

En daar sta je dan in Malaga, drijfnat en geen droge kleding mee dus wat nu te doen?
Even nadenken en EUREKA daar had ik de oplossing bedacht ………. Druipend van de regen ben ik met de trein terug naar de luchthaven gegaan en daar ging ik opzoek naar een toiletruimte waar ik een beetje privacy zou hebben . Wat een mazzel had ik want in terminal1 worden de toiletruimtes niet meer gebruikt en zijn afgesloten echter …….. de baby wasruimte kon ik nog wel inkomen dus heb ik de deur geblokkeerd en daar mijn kleren uitgetrokken en onder een handendroger (zo’n föhn aan de muur) gedroogd. Na ruim een uur was alles weer droog en kon ik er tegenaan.
Omdat het weer zo slecht was in Malaga heb ik de resterende 3 uur op de luchthaven doorgebracht en dat was best wel taai.

Om 18.00 uur kwamen de honden aan op de luchthaven.

Links Carina en rechts Apollo (samen met twee in Spanje wonende vrijwilligers)

Hier zit ik met Buddy de Boxer
Om even kwart over zes begonnen we met de airportrun en deze keer verliep alles zoals het hoort te gaan, ruim op tijd konden Carina en ik inchecken (Carina ging gezellig met mij mee in de cabine).
De terugvlucht verliep geweldig, we hadden een sterke staartwind zoals dat in luchtvaarttermen heet, door die wind kwamen we een ongeveer een half uur eerder aan op Schiphol dan gepland was.
Samen met Hans heb ik de honden overgedragen aan hun nieuwe baasjes en vrouwtjes en met heel veel plezier kunnen we terugkijken op een hele fijne aankomst.

De aankomst van deze avond zorgde voor deze leuke groepsfoto.

Nadat de adoptanten met de honden naar huis waren gegaan hebben Hans en ik de kooien uit elkaar gehaald en zijn we naar huis gereden. Omstreeks half drie waren we weer thuis waar we uitbundig door onze eigen honden werden begroet.

Op 3 december a.s. vliegen we weer naar Malaga, ik schrijf bewust we want Hans vliegt dan gezellig met mij mee.
Ed van Nes

Onze kooien gaan weer op transport !?

Regelmatig vragen mensen ons hoe de HzHonden naar Nederland komen. Het antwoord is heel eenvoudig: 'in een transportkooi in het vliegtuig'. De vraag die niemand stelt, maar ons wel bezig houdt, is 'hoe krijgen we die kooien weer in Spanje?' Het antwoord daarop is eenvoudig: GRAVIS! Gravis Logistics zorgt er voor dat onze kooien regelmatig naar Spanje worden gereden zodat uw hond veilig naar Nederland kan vliegen.

Dank aan Gravis voor deze fantastische hulp!
Klik hier om eens een kijkje te nemen op de website van onze sponsor

Nieuwe foto's

De foto's van de aankomsten van 7 en 9 oktober staan weer in ons on-line fotoboek.

Uit de verhalen van onze vluchtbegeleiders hebben wij vernomen dat het een tweetal gezellige aanlomsten zijn geweest met gelukkige adoptanten en evenzo gelukkige honden.
Namens de redactie wensen wij mens en dier een heel gelukkig samenzijn.

Klik hier voor de foto's van beide aankomsten

Vakantie

Omdat de voltallige redactie een korte vakantie gaat genieten zullen de foto's van de aankomsten op 7 en 9 oktober niet direkt op dit blog geplaatst worden.
Wij wensen de adoptanten van Polly, Lucky, Jude, Helena, Spike en Ruby, plus de opvang Mama van Sorrel heel veel plezier bij de aankomst.
Wij beloven u dat zodra dit uitstapje zijn eind heeft beleefd, wij spoedig weer zullen up-daten en alle foto weer in ons digitale foto album geplaatst zullen worden.

Tot gauw de namens voltallige red.