Aankomst 15 mei 2011

Woord vooraf van de redactie, Ed de vluchtbegeleider van deze vlucht schrijft ook voor Boxervrienden.nl.
De lezers die via dit boxerforum hiernaar toe worden doorverwezen voor de aankomst foto's kunnen die vinden op ons fotoalbum


Beste HzH blog en Boxervrienden lezers,

Mijn eerste HzH vlucht zit er op en ondanks dat er een aantal zaken behoorlijk anders zijn gegaan dan eigenlijk zou moeten, was het een zeer geslaagde dag waar ik met héél veel plezier op terugkijk.

Afgelopen zaterdag hebben we de verjaardag van Els (de adoptant) van Victor (nu Kruimel) gevierd, 's-avonds rond de klok van 11 waren wij weer thuis in Otterlo en zijn daarna snel naar bed gegaan omdat de wekker om half drie weer zou aflopen.
Veel geslapen hebben Hans (mijn echtgenoot) en ik niet omdat onze Boxer Bob besloot om juist in deze korte nacht zo te gaan snurken waardoor wij het idee hadden dat er bomen werden omgezaagd.

Om even voor 04.30 uur zette Hans mij af op Schiphol, ruim op tijd want ik moest om 06.30 vliegen. Het was enorm druk op de luchthaven, de vertrekkende passagiers stonden buiten al in de rij. Deze soms o zo handige Harry wist grote rijen te omzeilen en binnen een half uur had ik mijn instapkaart. Daarna de de security-check, dat was een drama want alles bleef piepen, dus schoenen uit, riem af en ga zo maar door. Uiteindelijk mocht ik er door en kon ik naar de gate.

Het opstijgen van het vliegtuig ging vanaf de Polderbaan, das dus een kwartier taxiën en dan pas opstijgen. Een mevrouw die naast mij zat vroeg mij of ik wist waarom het toestel zo lang reed. Uit een grapje vroeg ik haar of ze bij het instappen het briefje niet had gekregen waarop stond dat op Schiphol de kerosine op was en we dus eerst naar Antwerpen zouden rijden, dan daar tanken en dan pas zouden vliegen. Die mevrouw was geschokt en bleef geschokt nadat ik haar had uitgelegd dat ik een grapje maakte.

De vlucht was geweldig, de laatste 10 minuten hadden we toch wel wat turbulentie maar dat was niet erg, er wordt een vlucht geboekt en je krijgt er gratis een kermis attractie bij, kijk dat noem ik pas service!

Keurig om half 10 landde het toestel op de luchthaven Malaga.

Daarna eerst even alle herkenningspunten die ik van Jeroen had doorgekregen opgezocht want die punten moest ik voor de terugvlucht wel weten te vinden.

Eenmaal buitengekomen zag ik al snel dit bord staan

Op het station in de trein naar Torremolinos gestapt, daar aangekomen kon ik heel gemakkelijk de weg vinden naar het strand (Jeroen nogmaals bedankt voor de perfecte routebeschrijving), binnen no time lag ik heerlijk in mijn zwembroek op het strand.


Tot een uur of drie in de middag heb ik mij prima vermaakt in deze badplaats die uitpuilt van de Engelsen, heerlijk een hele gegrilde kip met frites en een salade gegeten. Wat kan je daar toch lekker eten voor nog geen vijf euro!

Om drie uur weer in de trein gestapt en voor wie ooit in Torremolinos komt, met de trein weer naar de luchthaven wil en net als ik het station niet meer kan vinden zet ik hier maar even een foto neer want dat scheelt een zoektocht van vele kilometers lopen.

Even half vier was ik weer terug op de luchthaven van Malaga en daar sloeg de schrik mij om het hart, ik had op de borden gezien dat wij van de incheck-balies 357-358 gebruik moesten maken. De afhandeling van een vlucht voor ons had mega vertraging opgelopen en dit gaf dit resultaat

Een enorme rij met mensen die bijna tot aan de ingang van de luchthaven stond en die rij stond stil. Ik besloot om Linda van de CAS te bellen en aan haar te vragen of ze eerder naar de luchthaven kon komen omdat ik bang was dat ook wij problemen met het inchecken zoude krijgen.

Na een uurtje kwamen mijn airportrunners Linda en een andere CAS vrijwilliger op de luchthaven aan. Eerst de bench met Cassie en Delroy uit de auto gehaald en op een luchthaventrolley geplaatst.

Daarna de bench waar Rocky in zat op een tweede trolley geplaatst en vervolgens met Kizzy onder de arm geklemd begonnen wij aan onze run door de airport. Tijdens onze run besloten we om Kizzy niet in een tasje te vervoeren maar om haar bij Rocky in een bench te plaatsen.

Ik zal verder niet in details treden want dan wordt dit verhaal nog langer dan het al is maar op alle fronten waar het mogelijk is, hebben de Spaanse airport medewerkers tegengewerkt. Hierdoor duurden het inchecken en de controles véél langer dan normaal, we kregen op de valreep ook nog even te horen dat de luchthaven autoriteiten zelf géén toestemming gaven om te vliegen en dat de captain van de vlucht zelf toestemming zou moeten geven. Om 19.35 uur zou de gate voor mijn vlucht gaan sluiten, om 19.15 uur hadden we nog steeds géén toestemming gekregen.

Vraag me niet hoe maar uiteindelijk is het toch allemaal goedgekomen en kon ik, nadat ik door de security check was gegaan, rennend met mijn schoenen en broekriem in de hand naar de gate waar ik om precies 19.35 uur aankwam.

Om precies 20.05 vertokken we naar Schiphol en even na elf uur landen we (helaas weer) op de Polderbaan waardoor we een kwartier moeten taxiën.

Door toedoen van het kabinepersoneel van Transavia waren de honden ongelofelijk snel uit het vliegtuig en kreeg ik ze overgedragen. Ik kon dus heel snel naar de adoptanten toe die daar met Mona, Jeroen, Hans, Bob en Bruno stonden te wachten.

Even kijken of onze drie nieuwe Nederlanders en de nieuwe Vlaamse goed over zijn gekomen

en daarna kon de overdracht van deze liever kanjers aan de adoptanten beginnen

Het was geweldig om deze vlucht te mogen doen, het is ontroerend om te zien hoe blij en dankbaar deze honden zijn. Ze voelen aan dat ze een betere toekomst tegemoet gaan en laten dit merken ook. Daarnaast geweldig om te zien hoe de adoptanten stralen, wat zijn ze blij met hun nieuwe huisgenoot!

Kijk en dit is dus waar we het voor doen:
Soms zegt een foto meer dan woorden, je ziet hoe gelukkig zowel de honden en de baasjes zijn, dit geeft zo'n fijn gevoel en dit gevoel haalt alle vermoeidheid weg want vermoeiend is zo'n dagje Spanje wel.

Daarna werd het de hoogste tijd om Bob en Bruno (onze eigen kanjers) te begroeten, die twee bleven keurig op een afstandje tot aan alle adoptanten hun hond was overgedragen.

Mona en Jeroen, ik wil jullie hartelijk danken dat jullie me het vertrouwen hebben gegeven om een vlucht voor jullie te mogen doen. Ondanks de tegenslagen in Spanje heb ik het een geweldige ervaring gevonden die voor mij zeker voor herhaling vatbaar is.

Aankomst 15 mei 2011

Goedemorgen allemaal,
Errug vroeg op vanmorgen, Hans brengt mij samen met de twee Bees naar Schiphol,
Als het goed is vertrekt het vliegtuig dat mij naar Malaga brengt om 06.30 uur.
Vanavond om 23.05 uur hoop ik weer te landen op Schiphol en heb dan Cassie, Rocky, Delroy en Kizzy bij me die daarna aan de adoptanten worden overgedragen.
En als het goed is ben ik precies over 24 uur weer thuis in Otterlo en kan ik lekker mijn bedje weer in.

Maandag zal ik de foto's op het forum plaatsen en een verhaal schrijven dat op het blog van de HZH en op het forum komt te staan.

Een fijne zondag allemaal en tot maandagmiddag zal ik maar zeggen.

Aankomst 30 april 2011

Daar zijn we weer Lieve lezers.

Koninginnedag in Spanje.
Nada Niente Noppes.
Ik heb er helemaal niets van mee gekregen.
En toch een top dag gehad, hoor!

Hij begon overigens anders als dat ik, en u van mij gewend bent.

Geen autorijden, geen parkeren, geen fotootje schieten van de parkeerplaats (omdat ik, hoe onnozel ook, maar niet kan onthouden waar ik hem geparkeerd heb).

En niet dat takke eind van P1 naar vertrek 3 lopen.

Nee, niets van dit alles, op advies, en omdat ik terug mee kon rijden met kooien, ben ik met de trein naar Schiphol gegaan. Om 4:45 vertrok de trein, dus om 3:00 werd ik wederom met een lekker bakkie leut gewekt, en na douchen en aandacht voor de honden, ben ik om 4:15 op mijn gemakkie richting station gelopen. Mijn eerste kilometers van de dag.

Trein was op tijd, vertrok op tijd en arriveerde ook op tijd op Schiphol! 5:30

Soms is het openbaar vervoer zo gek nog niet!

NS bedankt hiervoor.

Daarna de grote tijd winst, want je staat meteen in de grote Schipholhal en hoeft alleen maar naar boven, naar vertrek 1.

Dit was ook allemaal heel voorspoedig en ja hoor zo kent u de schrijver dezes, om 6:00 koffie.

Toen door naar de pier, alwaar de HV6115 al klaar stond

Om 7:00 boarding, precies op tijd vertrokken, vlucht als gepland en na een kopje koffie, een broodje en een aflevering van Friends, zette de pilood om 10:30 het vliegtuig precies volgens de planning op de grond in Malaga.

Ook vliegen is zo gek nog niet!

Transavia bedankt hiervoor.

Toen ik buiten kwam nam ik het besluit, omdat de weergoden mij dit keer niet gunstig gestemd waren, om maar eens een site-seeing Malaga te gaan doen.

Ik moet u bekennen dat malaga, als je van kleine winkeltjes, een stukje cultuur en lekker eten houdt, en leuke plek is om eens een dagje te vertoeven.

Het heeft een groot Picasso museum, een Romeins museum, en dan nog een paar museums en bezienswaardigheden waarvan ik ooit eens ga Googlen wat het was, maar aan de buitenkant zeer imposant.

Om zelf ook iets aan cultuur te doen heb ik de grote kathedraal van Malaga bezocht (ook omdat het met bakken de hemel uit kwam vallen, en ik toch ergens moest schuilen)!!

Maar wat was ik overdonderd zeg, wat is dat ding groot en mooi, zeg!

Flabbergasted, was ik.

Een toevallig bijkomstigheid was, dat (even uitleggen dat ik van huis uit, altijd als ik in een kerk kom, een kaarsje brand voor een ieder die mij dierbaar is en was) ik bewonderend sta voor het altaar van "De kapel van de helige Christus van de toevlucht".

Omdat dit altaar zij het zijdelings, toch iets zegt over ons werk als stichting, het opvangen en redden van onze Spaanse vluchtelingen, heb ik hier mijn kaarsje ontbrand, weliswaar een elektronische (ook de kerken gaan met hun tijd mee), maar toch.

Met dit kaarsje heb ik uiteraard ook alle vriendjes die ooit over de regenboogbrug zijn gegaan bedacht.

Tot zover mijn culturele ervaringen, want na het bezichtigen was de aarde aan het opdrogen, en heb ik nog wat cultuur geproefd.

TAPAS. Een sándwich de tortilla española, en berenjenas fritas con miel. Even vertaalwebben leerde mij dat ik gister een broodje Spaanse omelet en gefrituurde aubergine met stroop heb gegeten.

Tezamen met een Spaanse Cappucino een verschrikkelijk lekkere combinatie, kan ik u vertellen.

Ondertussen was het weer op geklaard en de Spaanse zon liet zich zien, en omdat mijn wandeling me weer langs het trein station voerde, heb ik de trein toch nog even naar Torremolinos genomen.

En aangezien het voor mij toch tijd was om aan het avondeten te gaan denken, heb ik aan de kust in de zon op een terras een biefstuk met patat verorberd. Wederom tesamen met een paar fanta’s, een paar hoofdstukken uit mijn meegenomen boek, en de Spaanse zon op mijn bol, was ook dit een heerlijkheid.

Hierna nog even met de blote voetjes in de Middellandse zee gewandeld en toen op naar de trein.

En op naar Malaga Aeropuerto.

De airport run voor Alfie, Teddy, Bonnie, Victor en Barry, heb ik dit keer gedaan met Pete en Cellia, deze verliep “mede door snelle afhandeling van de Spaanse flight-care” heel voorspoedig en na deze, toch hectische tocht, heb ik Cellia bedankt voor haar moeite en Pete is nog even mee gelopen naar de douane.

Na nog even met Pete nagepraat te hebben, heb ik ook hem bedankt en hem de groeten laten doen aan Linda. Zij is Pete’s vriendin en heeft de zorg voor een aantal honden op zich genomen in Spanje.

Hierna ben ik tezamen met mijn tasjes hond Barry richting vliegtuig gegaan en heb opnieuw een goede vlucht gehad en zo waar na wat tegenwind en turbulentie wederom op tijd geland.

Eerst heb ik Barry aan de wachtende adoptanten en aanhang getoond en na ongeveer 45 minuten kwamen mijn reisgenoten …………. via de lift omhoog.

Met gezwinde spoed de douane gepasseerd en daar konden de adoptanten hun nieuwe vriendjes voor het eerst in levenden lijve zien.

Wederom een heerlijk moment!!

Hierna zoals we gewend zijn de rust van Schiphol buiten opgezocht en de hondjes aan de adoptanten uitgereikt. Deze momenten delen wij weer in ons fotoalbum op Picassa.

Hierop ziet u ook dat naast de adoptanten van Alfie (nu Dex), Teddy (nu Tess), Victor (nu Kruimeltje) en Bonnie (nu Pip), het opvanggezin van Barry plus Ed en Hans met hun kanjers B&B, ook de adoptante van Becky aanwezig was met haar zoon. Zij wilde graag bij de aankomst zijn omdat de pups van Becky (Victor en Barry) vandaag op de vlucht zaten. Toch voor haar en Becky en speciaal moment.

Al met al een geweldige dag, geweldige honden, geweldige adoptanten en een geweldige aankomst.

Maar Koninginnedag heb ik even gemist.

Hoewel, als ieder Koninginnedag zo gaat als deze, wil ik ieder dag wel Koninginnedag vieren.

Gefeliciteerd allemaal.

Hier alvast de groepsfoto die u van ons gewend bent.

Alle andere foto zijn natuurlijk te vinden op http://picasaweb.google.com/hondzoekthuis

Keira verteld

Hallo lieve mensen van Hzh

Graag wil ik me even voorstellen, ik ben Milly en ben door iemand gevonden in de vuilniscontainer. Ze hebben me samen met mijn broertje(Jake) en zusje(Molly) meegenomen naar een opvangcentrum. Wat er toen allemaal gebeurt is weet ik niet, ik was ook nog zo klein. Ik weet wel dat mijn broertje en zusje opeens weg waren, waar naar toe weet ik ook niet.

Op vijf april gebeurde er iets raars ik werd meegenomen en samen met Senna (een lieve druktemaker) in een grote plastic reisbench gestopt best wel eng hoor. Daarna ging ik in een groot ding wat ze vliegtuig noemen en na een paar uur mochten we hier weer uit. Toen kwamen er twee lieve dames die ons meenamen door twee schuifdeuren. Ik hoorde gegil en ze zeiden “daar komen ze aan”ik snapte er echt niks van, was ook nog erg slaperig.

We werden op bagage karretjes naar buiten gereden. Brrr het is hier wel koud hoor, veel kouder als waar ik vandaan kom. Ben eigenlijk best wel bang voor wat er allemaal met mij gaat gebeuren. Eerst gaat Senna uit de bench en dan ben ik aan de beurt, krijg een andere halsband om, maar kan nog niet zo goed op mijn pootjes staan, ben nog helemaal slaapdronken. Ik hoor alleen maar wat ben je lief, wat ben je klein, zou dat tegen mij zijn?

Dan word ik opgetild en bijna dood geknuffeld, vond ik best fijn hoor. Degene die mij optilt zegt ik ben Simone, ga je met mij mee naar huis?

Nu wordt het helemaal eng, mee naar huis? Wat bedoelt ze nu? Dan komen er nog twee mensen aan ze zeggen dat dat mijn vrouwtje en baasje zijn. Vinden jullie het erg, ik snap er niks meer van. Krijg wel meteen wat lekkers om te eten en krijg lekker vers water te drinken. Simone tilt me op omdat ik steeds omval.

Dan gaan we samen op de foto Senna, Feliz, Jim en ik met al onze nieuwe baasjes. We nemen afscheid van Mona en Jeroen en gaan op zoek naar onze auto.

Na een ritje van een kwartier (want ik mag in Hoofddorp wonen onder de rook van schiphol) wordt ik weer uit de auto getild.

De deur gaat open en ik loop maar naar binnen, weet niet of dat goed is maar ze zeggen niet dat het niet mag.

Binnen zie ik een lekkere bak met brokjes en ik heb best wel honger dus eet wat brokjes drink wat water en ga dan op onderzoek uit. Hé wat is dat een speeltje mag ik daar mee spelen? Doe van angst een plasje.........oh jee nu zullen ze wel boos op me worden, maar nee hoor ze zeggen geeft niks en ruimen het op. Pfff ik blij!!!!

Dan zie ik een ijzer ding (Bench) staan er ligt een lekkere warme deken in en allemaal speeltjes, ik ben nog best moe dus ga er in liggen, ze vinden dat erg leuk hier. Rare mensen hoor als zij moe zijn gaan ze toch ook naar bed. En een uurtje later gaan de lichten uit de bench gaat dicht en ze gaan naar bed. Ik vind dit niet zo leuk, want nu ben ik alleen. Ik piep even, maar merk dat dat niks helpt dus ga maar slapen.

De volgende ochtend komt het vrouwtje me uit de bench halen en gaat met mij een rondje lopen, krijg mijn riem om en denk wat moet ik daar nu mee.

Spring en dartel wat in de rondte maar dat is denk ik niet de bedoeling. Ik loop dan maar mee en zie allemaal gras en bosjes, doe daar maar een plasje en loop dan met het vrouwtje weer mee naar huis, dan krijg ik wat lekkers.

Dan gaat er nog een deur open, ik ben nieuwsgierig en ga kijken, daar kan je ook naar buiten en voorzichtig ga ik kijken je kan daar lekker hollen en spelen en er kan niemand bij je komen, dus het is daar lekker veilig voor mij. Ze noemen dat hier een tuin. Het zonnetje schijnt dus ik ga maar lekker in de tuin liggen. Als ik weer binnen kom zie ik dat er ook een mand staat, zou ik daar in mogen liggen, voorzichtig probeer ik om in de mand te komen, hij ruikt naar een andere hond dus ze hebben hier al eens een andere hond gehad. Ze weten hier dus best wel wat goed voor me is.

Om half twee trekt het vrouwtje haar jas aan en vraagt of ik mee ga. Nee hoor daar heb ik helemaal geen zin in, we lopen wat achter elkaar aan en ik verstop me onder de grote tafel. Ze krijgen me toch te pakken, riempje om en we gaan weer met de auto, dat wil ik eigenlijk niet, want ik weet niet waar ik naar toe ga. Simone stapt ook in en neemt me op schoot, dat vind ik lekker. Als we uit de auto stappen ga ik eerst nog een plasje doen, dan gaan we een gebouw in, het ruikt hier naar honden en katten. Dan tilt het vrouwtje me op en twee dames roepen ohhhhhhhh wat een poeppie, hebben ze het over mij?

Ik mag op de balie lopen en zie een pc staan, even kijken wat daarin staat loop over het toetsenbord en zie dat Keira aan de beurt is, oh gelukkig dat ben ik niet. Maar dan roept een mevrouw Keira mag binnen komen en mijn vrouwtje neemt me mee naar binnen. Nu snap ik waarom ze steeds Keira roepen dat zal ik dan wel zijn, best leuk dat ze me Keira noemen.

Die mevrouw blijkt een dierendokter te zijn en wil me even nakijken, ze kijkt in mijn bek en luister naar mijn hart en voelt overal en zegt dan je bent een mooie gezonde pup. Pfff ben door de keuring heen gekomen. Maar......... zegt ze ze zijn in Spanje niet eerlijk geweest, o jee nu gaat het gebeuren, zie je wel het kan ook nooit is goed gaan in mijn leven. In mijn paspoort staat dat ik geboren ben op 30-11-2010 dus dan ben ik nu 17 weken oud, maar dat kan helemaal niet want ik heb mijn melktandjes allemaal nog, de dierendokter zegt dat ik pas 8 á 9 weken ben. Wat nu mag ik nu nog wel mee naar huis? Mijn vrouwtje roept dat dachten we al en Mona had het ook al gezegd, nu krijg ik nog een prikje (kennelhoest) dat vind ik niet zo leuk. Maar daarna krijg ik allemaal kadotjes en ik ben niet eens jarig (mijn vrouwtje wel) ik krijg een puppie pakket en een mooie nieuwe riem, daarna mag ik bij de dierenwinkel nog een leuk speeltje uitkiezen en krijg van Simone nog wat lekkere snoepjes. In het winkelcentum komen er allemaal mensen naar me toe en die willen me aaien en ze zeggen dat ik mooi ben, het zal wel. Dan gaan we weer in de auto, moet ik nu weer in zo'n bench en met het vliegtuig? Nee hoor ik mag gewoon weer mee naar huis en in mijn lekkere mand liggen.

EEN KLEINE VOETNOOT VAN DE REDACTIE.
Keira was inderdaad ingevlogen toen zij 8 weken oud was, helaas is dit een misverstand geweest in Spanje.
Omdat Keira gevonden is zoals in bovenstaand verhaal te lezen is, heeft de dierenarts terplaatse Keira's leven geschat. Helaas heeft die dierenarts een verkeerde inschatting gemaakt. Normalitair vliegen wij honden onder de 12 weken niet in, dit is ook volgens de regelementen van de IATA niet toegestaan.
Gelukkig gaat het goed met Keira, maar wij wilden het toch even genoemd hebben.
Wij danken Keira voor dit prachtige verhaal en wensen haar een geweldig leven toe met haar familie in hoofddorp.

Bruno verteld

Lieve leesvrienden, dit verhaal kwam ons ter oren en hebben wij gekopieëerd van af de bron http://www.boxervrienden.nl/

Bruno een HzH Kanjer laat ons meegenieten van een mooie dag uit zijn leven.

Zijn huisvriend Bob, een echte stoere bokser, zorgt voor de vertaling
Heeft u als lezer nu ook een verhaal of wil uw eigen spaanse kanjer ons iets vertellen mail dan naar
hzh@jgh-promotions.com (Red)

Buenos días, boxervriendjes.

Goedenmorgen boxervriendjes

Dies morgen vind die jefe calvo dat iet weer ies tijd ies om naar el bosque te gaan.

Vanmorgen vond de kale baas dat het weer eens tijd was om naar het bos te gaan.

Omdat BOB het nogal muchos caliente had, mochten we alleen in de sombra lopen.

Omdat BOB het nogal erg warm had, mochten we alleen in de schaduw lopen.

Calvo hebt plaatjes gemaakt, kijk maar...

De baas heeft foto's gemaakt, kijk maar,

(BOB vindt dat iek nu maar zelf moet forummen... mij Holandés ies nog niet so bueno, maar iek probeer! BOB zal posteriormente traducir en azul!)

(BOB vindt dat ik nu zelf maar moet forummen, mijn Nederlands is nog niet zo goed, maar ik probeer het! BOB zal het naderhand in het blauw vertalen.

Me den

Ik ren

Caliente! Tomando un descanso

Warm! Even rusten in de schaduw

BOB que cavar!
BOB graaft mee!

BOB es muy caliente y hace raro!

BOB heeft het warm en doet raar....

(Ja NOT, gewoon effe lekker door het zand rollen, gekke spaanse huiskamerterrorist!!)

HzH Wandeling

Hallo Lieve leesvrienden,

De eerste HzH wandeling wordt een feit.
De adoptanten van Lenka en Banzai, hebben dit georganiseerd en zal 22 mei plaatsvinden in Blaricum.
Iedereen die binnen een straal van 40 km rond Blaricum woont is gemaild en uitgenodigd, uiteraard alleen als de email adressen bij ons bekend nog relevant is.

Mocht u nou buiten de 40 km zone wonen en toch willen komen of binnen de 40 km zone wonen en geen mail gehad hebben, en ook willen komen bent u van harte welkom natuurlijk.

U kunt zich dan aanmelden via mail@jwsnelder.nl hier kunt u dan meteen de benodigde info bevragen.

Wij bedanken alvast Fam. Snelder voor hun inzet en in dit dogblog uiteraard na 22 mei een uitgebreid verslag en foto's.

Aankomst 16 april 2011

Het was 'n leuke aankomst, en dat was het.
Bovenstaande tekst heb ik geleend uit een boek over één van mijn jeugd idolen, Dik Trom (het is een best jong, en dat is het), en dat het klopt als een bus.
Voorafgaand aan deze aankomst is er veel gebeurd, dingen die u als lezer niet mee zal krijgen, maar wat onze adoptieconsulentes tochwel hoofdbrekens heeft bezorgd.
Onder het genot van een kop koffie op de luchthaven, hebben we hierover nog even de stress van ons af geklets en werd de realiteit ons weer meester en zijn we weer door gegaan met de orde van deze dag.
Na het opzoeken van alle genodigden, begon het wachten op Ilse, haar vriendin en hun 3 reisgenoten.

Op het moment dat alle bovengenoemden door de douna kwamen, was alle voorafgaande stress snel vergeten ook.
Acer, Becky en Theo (vanaf nu Fellow), hebben we dan ook snel bevrijd uit hun reisverblijven.
Acer en Fellow kwamen vrij relaxed hun reiskooien uit en waren meteen goede maatjes met hun adoptie gezin (Fellow) en opvang mama (Acer), en vonden het goed zo.
Becky kwam iets angstiger uit haat tasje en is op schoot gekropen bij haar opvang mama en heeft alles vanuit deze positie gade geslagen, maar de begroeting door mens en dier werden ook zeker gewaardeerd.

Uiteraard was dat voor de adoptanten, opvanggezinnen,de reisbegeleidsters, Ed en Hans (onze voedingsdeskundigen) en ons wederom een heerlijk moment.
Ed en Hans waren er tesamen met hun 2B's, overigens gewoon voor de gezelligheid.
Want gezellig is zo'n aankomst natuurlijk ook, maar ook aan deze gezelligheid kwam een eind.
En inmiddels 17 april geworden, heeft iedereen zijn thuisreis aanvaard.

Vanaf hier iedereen heel veel dank voor een gezellige avond.

Foto's worden weer snel in ons foto album geplaatst.

Hier is er alvast één van het hele spul.

Ps. Een foto up-date, dank zij foto's van Ilse (vertek foto's Malaga) en van de adoptanten van Fellow (foto's achter de douane) is ons foto album uitgebreid met zeldzame foto's.

Helemaal toppie, bedankt fotografen. (red.)

Dier(en)voeding

Lieve lezers,

Sinds kort zijn wij bij onze stichting een voedingsdeskundige op het gebied van natuurlijke diervoeding rijker. Ed zo heet deze beste man, is gespecialiseerd op dit gebied.

Natuurlijke voedingen, kunnen zijn, verse voedingen en brokken zonder chemische toevoegingen. Over dit soort voeding is in Nederland niet veel bekend.

Juist omdat er niet veel over bekend is willen wij u, als lezer, hierop attenderen.

Ook wordt er vaak gedacht dat dit soort voeding extreem duur is. Allerlei vooroordelen waarbij Ed ons wil helpen om deze weg te nemen.

Uiteraard gaan wij u niet vertellen wat goed is voor uw hond, dat kan u als baasje van uw hond natuurlijk beter inschatten als wij. Maar er zijn problemen bij honden die met een goede (lees andere) voeding goed te bestrijden zijn.

Mocht u hiervoor open staan of heeft u hier over vragen of wilt u weten of de problemen van uw trouwe viervoeter met een verandering van voeding verholpen kunnen worden, dan kunt u contact opnemen met Ed via info@phoenix-diervoeding.nl

Ook heeft Ed een web-site http://www.phoenix-diervoeding.nl/ hierop kunt u ook veel informatie vinden.

Mocht u het gemakkelijker vinden om ons te mailen kan dat natuurlijk ook via de bekende email adressen.

Groetjes de redactie

MET SPOED OPVANG GEZOCHT VOOR:

Laatste nieuws

Becky en Victor kunnen worden opgevangen in nederland en vliegen 16 april.

Meer over Becky en Victor binnenkort op het dogblog

Victor & Barry

Victor en Barry zijn pups van Becky. voor Moeder Becky hebben we al een opvang gevonden en Becky komt binnenkort naar NL. Er is weinig tot niets bekend van Becky en haar pups, alleen dat ze in Spanje aan zijn komen lopen. Omdat deze honden gewoon buiten lopen zijn we dringend op zoek naar opvang voor de pups Victor en Barry. De angst bestaat dat als moeder Becky eenmaal weg is naar NL de pups weg zullen lopen.



Heeft u tijd, plaats en ervaring met pups?

Wilt u gastgezin zijn voor deze pups of wilt u meer informatie:
mailt u dan naar Mona Koopman : mail
of bel: 0031 (0)6-41696267 of Yvonne Groenewoud 0168-464838

Dit is overigens Becky de moeder van Barry en Victor

Aankomst 5 en 6 april 2011

Wat kan het druk zijn hé.

Als je toch binnen 24 uur twee keer bij aankomst 1 op Schiphol staat, betekend dat toch dat Mona en Yvonne lekker bezig zijn.
Nou hoort u ons niet klagen hoor, want als je dan op Schiphol staat en je ziet daar in eerste insatntie een ietwat onrustige mensen staan, welke later vrolijk te samen met hun nieuw bakke huis vriendje richting huis vertrekken, ach dat is toch het beroemde kersje op de altijd verse slagroom taart.
En als je dan binnen 24 uur twee slagroom taarten mag aansnijden................... heb je toch een geeweldige hobby, TOCH.
5 april om 23:00 uur zetten Feliz, Jim, Senna en Milly voet op Hollandse bodem. Een leuke bijkomstigheid was dat Feliz door haar opvanggezin in Spanje hoogstpersoonlijk werd ingevlogen in Nederland en werd overgedragen aan haar nieuwe adoptanten.
6 april om 14:30 uur werden voor Sonny en Pongo de kooi deuren open gezet voor een beter leven in Nederland. Sonny ging rechtsteeks mee naar zijn nieuwe huis, Pongo gaat noch even voor opvang met Elisabeth mee en wordt 8 april opgehaald door haar adoptanten.

Hebben wij van Hzh nog even een moment van schaamte, Brigitta die samen met Herbert de honden invloog bleek vandaag Jarig en wij kwamen hier pas achter toen wij thuis de pc aanzette.

Brigitta alsnog van ons van harte gefeliciteerd.

De geluksvogels en hun nieuw bakken baasjes staan alweer bij de aankomst foto's op ons online fotoalbum.

Alle adoptanten en hun nieuwe huisgenootjes gefeliciteerd.